Dag 9: Maandag 1 mei, weer thuis.

En we zijn weer thuis. Ondanks dat ik het gevoel had dat ik amper had geslapen aan boord bleek dat toch anders te zijn. Ineens was het nog maar 2 uur vliegen en dat valt dan niet tegen. We hadden ruime plaatsen maar toch zal een nachtvlucht nooit onze favoriete vlucht worden. Deze keer hebben we het wel wat anders aangepakt. Gewoon goed gegeten op de luchthaven en aan boord niets meer gegeten. Alleen wat gedronken waarbij de jongste chippie’s wat siroop in het water deden voor de smaak. Eerst een filmpje gekeken en toen (m.b.v. wat walmart slaappillen) de ogen gesloten.

We kwamen ruim een half uur vroeger aan dan de schema aankomsttijd maar doordat we een kwartier moesten taxiën stonden we uiteindelijk een kwartier voor tijd aan de gate. En eigenlijk ging alles op schiphol prima. Geen rijen voor de paspoort controle en onze koffers waren redelijk op tijd. Uiteindelijk zaten we om 10 voor 3 in de trein naar huis, en dan te bedenken dat we kwart over twee aan de gate stonden.

Eenmaal thuis was het een goed moment om eens terug te kijken op deze korte en intensieve vakantie in het noord westen van de USA. Het is ons prima bevallen, uiteraard veel te kort, maar ja we zitten vast aan schoolvakanties. Ondanks dat de reis kort was voelde hij aan als lang. We hebben veel gereden maar wij vonden het niet te veel. En ja we gaan nog een keer terug naar deze kant van de USA, want wat is het hier mooi. Dan zullen we zeker langer blijven in Moab, want daar is veel te zien en te doen. Antelope Canyon zullen wij nooit vergeten, wat was het daar mooi! We zijn blij dat wij Las Vegas hebben gezien. We zullen er niet snel speciaal nog een keer naar toe gaan (wij zijn geen gokkers) maar het was de moeite waard. Grand Canyon was leuk, zeker de zonsondergang en zonsopkomst. Voor ons was het prima zo. Mocht je daar willen wandelen dan heb je uiteraard meer tijd nodig. Het hotel in Grand Canyon Village aan de rim, was prima. Lopend naar de “rim” van de grand canyon wat wil je nog meer?

Nu we weer thuis zijn, kunnen heel veel foto’s gaan uitzoeken, en net als voorgaande keren maken we daar weer een mooi (ouderwets) fotoboek van. Want het is altijd leuk om in een fotoboek te bladeren.

Schermafbeelding 2017-05-02 om 09.42.30

Bedankt voor het volgen van ons blog en wie weet tot een volgende vakantie.

Dag 8: Zondag 30 april, Aan alles komt een eind.

We hebben allemaal prima geslapen, vooral de jongste chippie’s want die hadden ieder een eigen bed. Na het ontbijt gaan we naar de Creek City Mall. Deze is op loopafstand van ons hotel, gisteren waren we hier kort nu willen wij er wat langer blijven. Maar wat blijkt? Hij is gesloten op zondag, dat is voor het eerst dat wij dit meemaken in de USA. Het is trouwens sowieso rustig op straat. Blijkbaar is men hier erg gesteld op de zondagsrust. Alleen bij de grote kerk van de mormonen is het druk.

We gaan terug naar het hotel en besluiten om naar een Mall even verder op te gaan. Het is slechts 20 minuten rijden en wij vermaken ons er best. Eenmaal terug in het hotel gaan de jongste chippie’s nog even zwemmen. Uiteindelijk is het tijd om naar de luchthaven te gaan. We rijden er in 10 minuten naar toe. We leveren de auto met een bijna lege benzinetank in, want een volle tank zat bij de huur inbegrepen en dat scheelt al met al 40$ op de toch al scherpe prijs van Alamo. We hebben bijna 1500 mijl gereden.

We zijn lekker op tijd en het is erg rustig zodat alle verplichte handelingen erg snel achter de rug zijn en voor we het weten zijn we achter de security. Ondanks dat SLC een betrekkelijk kleine luchthaven is hebben ze genoeg winkeltjes en restaurants. We dineren op ons gemak en zo vliegt de tijd voor bij.

Het vliegtuig staat er inmiddels ook. Weer een 787 zodat we een modern IFE systeem hebben. We stappen ruim voor vertrek in om aan onze terugvlucht naar Amsterdam te beginnen.

787 van KLM

Dag 7: Zaterdag 29 april, van Moab naar Salt Lake City.

Na een goede nachtrust staan we weer op om aan ons volgende stukje reis te beginnen. Maar eerst gaan we een typisch Best Western ontbijt nemen. Achteraf begrijp ik waarom ik niets betaalbaars in Moab kon vinden. Alle hotels zitten vol en dat heeft te maken met de auto parade en dat het weekend is. Het is een prima hotel, maar voor deze prijs verwacht je meer, maar zo gaat dat wanneer de vraag het aanbod overstijgt.

We rijden rond half tien weg en even buiten Moab gaan we gelijk Arches NP in. Dit park willen we graag kort bezoeken. Het is beroemd om de vele natuurlijke bogen. We rijden gelijk richting de Delicate Arch. Dit is de meest beroemde. We parkeren de auto en besluiten de hike naar de Delicate Arch te doen. Het is een pittige wandeling die vooral zwaar is door het stijgen. De zon schijnt maar door de stevige wind is het behoorlijk koud. Het is een behoorlijk geliefde hike want je ziet wandelaars in allerlei soorten en maten. Na een klein uurtje zijn we er en het was het lopen meer dan waard.

Delicate Arch

We rusten wat uit bij dit prachtige uitzicht en lopen weer terug. De terugweg gaat aanzienlijk sneller. Wel is het behoorlijk druk, vraag mezelf af hoe het hier in het echte hoogseizoen is. Nu was parkeren al lastig. Gelukkig zijn Amerikanen over het algemeen heel vriendelijk, zowel in het verkeer als bij het nemen van foto’s. Iedereen krijgt zo z’n moment om een mooie foto te maken zonder vreemde mensen er op.

Eenmaal bij de auto rijden we weer richting de uitgang maar stoppen we nog even bij the windows. Dit is een uitzichtpunt met verschillende bogen. De wandeling is slechts 5 minuten en ook de moeite waard. We rijden het park uit en gaan richting SLC. Dat is nog een best stukje rijden. De weg is niet te vergelijken met de afgelopen twee dagen. Dorre (hoog?) vlaktes en weinig spectaculair. Er is genoeg verkeer, maar de eerste 150 mijl kom je geen dorp tegen. Naar mate we in de buurt van SLC komen wordt het allemaal wat groener en zodra we de i15 opdraaien is het behoorlijk druk maar goed te doen met gemiddeld 6 rijbanen mag dat ook geen probleem zijn.

Eind van de middag zijn we bij ons hotel in downtown SLC. We eten wat in het centrum waarna we lekker relaxen in de ruime hotelkamer.

Dag 6: Vrijdag 28 april, van Page naar Moab.

We hebben allemaal heerlijk geslapen. Dat de jongste chippie’s ieder een eigen bed hadden was daar mede de oorzaak van. We gaan naar beneden voor het ontbijt waar we een tafel krijgen toegewezen. Dat hebben wij niet eerder meegemaakt in een Best Western.  Het ontbijt smaakt prima en we zijn ruim op tijd klaar voor onze excursie naar Antelope Canyon. Deze hebben we maanden geleden al gereserveerd en niet voor niets. Dit is in mens populair.

Om 10 uur zijn we bij Chief Tsosi van waar we met speciale auto’s richting de canyon gaan. We zijn met een behoorlijke groep maar worden keurig verdeeld over verschillende gidsen. Onze gids vertelt nog even hoe je camera moet instellen voor de beste foto’s. Hij weet het voor elk merk en uiteraard ook voor de smart phones.

Dan gaan we de canyon in. Het is werkelijk waar prachtig, zoiets mooi heb ik nog niet eerder gezien, wat een kleuren en vormen prachtig. Ondanks dat er veel tours zijn krijgt iedereen de kans om goeie foto’s te maken. Weliswaar word je als vee door de canyon gejaagd maar geen moment ervaar ik dit als vervelend. Het is er gewoon te mooi voor om je zelf ook maar ergens aan te irriteren.

Antelope Canyon

Om twaalf uur zijn we weer bij het kantoor van de chief tsosi en vertrekken we richting Moab. Het is weer een prachtige route en we stoppen onderweg bij Monument Valley. Puur voor de bekende horizon en natuurlijk voor het shot uit de film Forrest Gump.

Forrest Gump, bij mile marker 13

De hele route die we sinds gisteren rijden behoort echt tot een van de mooiste die we ooit gereden hebben. Het laatste stuk richting Moab is ook prachtig, hoog door de bergen waarbij we de temperatuur zien dalen tot 5 graden Celsius. Eenmaal in Moab is het er erg druk. Er is een drie daagde auto show van allemaal oude auto’s. (Hot Rods) Ze rijden door de hoofdstraat op en neer en op de stoep zitten de toeschouwers met meegebrachte stoeltjes. Dit kan alleen in de VS. Sommige auto’s zouden in Nederland nooit de weg op mogen. We zien ook veel buggy’s die hier gebruikt worden om door de canyon lands te rijden.

We bekijken de auto optocht en eten wat bij een plaatselijk restaurant. In de hotelkamer laten we alle indrukken nog eens goed op ons in werken.  Morgen weer richting Salt Lake City.

Dag 5: Donderdag 27 april, Van Grand Canyon Village naar Page.

We zijn allemaal erg vroeg wakker. Om de een of andere reden hebben we niet lekker geslapen. Om 05:30 is iedereen klaar wakker. We maken er het beste van en besluiten de zonsopgang te bekijken. Het is behoorlijk fris buiten en het waait behoorlijk maar de zonsopgang is werkelijk fantastisch. De vroege zon zorgt voor prachtige kleuren op de hoge wanden van de canyon. Dat we vroeg wakker werden is eigenlijk hartstikke mazzel geweest anders hadden we dit niet gezien. We besluiten te eten bij de Bright Angel Lodge. Het is niet heel bijzonder maar je kan hier zo vroeg al ontbijten en het is zo waar betaalbaar. Veel goedkoper dan de kantine die de goedkope Maswik Lodge heeft. Het is echt een aanrader.


We vertrekken rond 7 uur richting page via de weg (de 64) langs de rand van de canyon richting het oosten. We stoppen op verschillende uitkijkpunten die allemaal prachtig zijn en je een ander uitzicht geven op/in de grand canyon. Het is waarschijnlijk goed dat we vroeg zijn, want er is steeds plek genoeg. Ik denk dat het hier later op de dag en vooral in het hoogseizoen heel druk kan zijn. We stoppen ook nog bij de dessert view watchtower. Dit is een populair punt gezien de grote parkeerplaats. De nagebouwde ouderwetse uitkijktoren is prachtig en ook hier is het uitzicht indrukwekkend.

We rijden het park uit richting Page. Deze route gaat geheel door de rood bruine woestijn en is werkelijkwaar prachtig. Ook hier zijn af en toe uitzichtpunten die echt de moeite waard zijn. De rit neemt zo meer tijd in beslag dan wanneer je in een keer door rijdt maar het is het meer dan waard! Ik denk dat deze rit wel bij de mooiste ritten hoort die ik ooit gemaakt heb.

Vlak bij Page stoppen we bij Horse Shoe Bend. Dit is een populair punt omdat je hier de de colerado rivier diep (300 meter!) beneden je ziet kronkelen in de vorm van een hoefijzer. Je kan echt tot aan het randje lopen, ik heb geen hoogte vrees maar dit is toch wel erg hoog hoog. Sommige mensen nemen ook echt wel risico’s, maar wat is het hier prachtig! Een must see wanneer je in de buurt bent.

Horde shoe bend

Ons hotel zit in Page wat nog maar vijf minuten rijden is. We zijn wat vroeg en kunnen nog niet op de kamer. We doen nog wat boodschappen en bekijken de dam van lake Powel. Deze dam is in 1957 gebouwd en toen is ook Page ontstaan, als nederzetting voor de werklui. (Daarna duurde het 17 jaar voordat Lake Powel helemaal vol gestroomd was)

Eenmaal teug in het hotel krijgen we een prachtige kamer met 3 grote bedden, dat wordt gewaardeerd, geeft wat ruimte vannacht. We eten wat bij een naast gelegen steak house en gaan bijtijds naar bed, we willen wat slaap inhalen.

Dag 4: Woensdag 26 april, Van Las Vegas naar Grand Canyon Village.

Vandaag verlaten we Las Vegas en gaan we naar de grand canyon. Net als gisteren ontbijten we eerst bij de iHop. Het ontbijt is weer veel te veel dus de lunch hebben we vandaag niet nodig. We rijden richting grand canyon en komen dan langs de Hoover dam. Deze wereld beroemde stuwdam moeten we natuurlijk bezoeken. Het is inderdaad een fantastisch stukje engineering en een indrukwekkend geheel. We lopen over de dam en maken verschillende foto’s. De Amerikanen zijn erg trots op dit bouwwerk maar he, wij hebben de Delta werken. We doen geen tour in de dam zelf, daar hebben we geen tijd voor want we moeten nog een heel eind rijden.


De weg richting de grand canyon is lang en eindeloos. We rijden door eindeloze vlaktes waar gelukkig af en toe een rustplaats is om te tanken en de benen te strekken.  Het laatste stuk is een rechte weg richting Grand Canyon Village. Al met al is het toch een behoorlijk stuk rijden.
Bij de ingang van het park betalen we toegang en rijden verder naar de Village. Overal staan elektronische borden die aangeven dat de parkeerplaatsen vol zijn. Gelukkig hebben wij gereserveerd want ook alle hotels zijn vol. Na wat gezoek vinden we de Maswik Lodge waar wij overnachten. We brengen de koffers naar de kamer en gaan gelijk richting de rand (rim) van de grand canyon.

Het is absoluut indrukwekkend om deze wereldberoemde canyon met eigen ogen te zien. Het is al laat in de middag waardoor het zonlicht prachtig weerkaatst op de wanden van de canyon. We lopen een behoorlijk stuk langs de rim en het ene uitzicht is nog mooier dan het andere. Uiteindelijk komen we uit bij het headquarter van het park. Hier nemen we de gratis bus weer terug richting onze lodge.

We stappen uit bij de bright Angel Lodge waar besluiten om te gaan eten. Het is er gezellig druk en zo waar betaalbaar en goed te eten. Na het eten lopen we in 10 minuten naar onze Lodge waar we moe maar voldaan nog even relaxen.  Morgen gaan we richting Page. Internet hebben we hier niet dus dit verslag uploaden we wat later. Inmiddels hebben we internet, maar de snelheid is erg traag dus foto’s lukken niet.  Wel jammer want we hebben prachtige foto’s gemaakt.  De foto’s komen later.

img_6075

Dag 3: Dinsdag 25 april, Las Vegas.

We werden nu wat later wakker dan gisteren maar 6 uur in de ochtend is nog steeds wat aan de vroege kant, zeker voor een vakantie. We rekken de tijd wat maar tegen negenen stappen we in de auto om naar de iHop te gaan voor een ontbijtje. Onderweg stoppen we nog bij het bekende Las Vegas sign om een leuke foto te maken. Het was er rustig, maar dat is zeker niet altijd zo. De koffie bij de iHop was heerlijk en de pancakes ook. Kortom een prima begin van de dag.

Ontbijtje bij iHop.

Aangezien de iHop naast een premium outlet lag zijn we daar maar eens gaan shoppen, want dat doen we ook als we in de VS zijn. Aan het begin van de middag zijn we weer in het hotel en gaan we relaxen bij het heerlijke zwembad.

Nadat we lekker gezwommen hebben gaan we de strip op om nogmaals alle (nep) pracht en praal te bekijken. We weten niet wat we er van moeten vinden. Het is eigenlijk een soort Disney voor volwassenen. Het ziet er allemaal mooi uit maar het is toch een beetje decor bouw. Ook zien we toch aardig wat bedelaars. In de hotels is het eigenlijk overal hetzelfde: mooi uiterlijk vertoon, heel veel gokapparaten, kaarttafels en roulettes en veel winkels. Maar voor een keertje is het zeker de moeite waard.


We lopen helemaal naar de Venetian, een hotel wat lijkt op Venetië met zelfs gondels. Voor $116,– mag je een kwartiertje mee varen. We slaan dat maar over. We wandelen weer richting de zuid kant van de strip en besluiten te eten bij Bubba Gump. We hebben vermoeide benen en zijn blij dat we even zitten. Na het eten lopen we via de fonteinen van de Bellagio terug richting ons hotel wat helemaal aan de zuid kant van de strip ligt.

Helaas blijkt onze kamer nog niet schoongemaakt en het is toch al 9 uur s’avonds.  Maar goed, housekeeping gebeld en het wordt opgelost. Ondertussen geven onze smartphones aan dat we ruim 22000 stappen hebben gezet, bijna 17 km gelopen vandaag. Ik vind dat we onze nachtrust wel verdiend hebben.